ايران و رژيم صهيونيستي در دوره
پهلوي دوم ـ قسمت دوم

            نگاهي به ايران و رژيم صهيونيستي در دوره پهلوي
دوم ...         

         
    4-
سازمان بانوان يهود ايران: اين سازمان وابسته به شوراي بينالمللي زنان يهود است و در سال 1330 هـ ش تأسيس شده و عضو شوراي عالي جمعيتهاي زنان ايران بوده است... مؤسسه آمريکن جوينت در سال 1326 اقدام به ايجاد کلاسهاي پرستاري و امدادهاي فوري براي زنان يهودي ايران نمود و اين اقدام زمينه را براي تشکل زنان يهودي ايراني فراهم ساخت... اين سازمان نقش مهمي در تقويت جنبش صهيونيستي در ايران داشته و در سالهاي نخست تأسيس دولت غاصب فلسطين، به ارتش صهيونيستي کمکهاي مالي و لجستيکي قابلتوجهي نموده است.

 

5- آژانس يهود «سخنوت:» در آستانه جنگ جهاني دوم در سال 1321 هـ ش در ايران تأسيس شد و نقش مهمي در سازماندهي و ساماندهي يهوديان فراري لهستاني داشته است. دو يهودي معروف و ثروتمند ايراني: عزيز القانيان و دکتر حبيب لوي، نقش مهمي در تأسيس اين آژانس در ايران بهعهده داشتند. اين آژانس در سالهاي 1328 و 1329 هـ بسياري از يهوديان عراقي را هم به فلسطين اشغالي منتقل کرد. بر اساس اسناد وزارت امور خارجه، اين آژانس در مهاجرت يهوديان کردستان ايران و عراق (از طريق ترکيه) به فلسطين اشغالي نقش بهسزايي داشته است. اين آژانس تا سال 1334 هـ ش توانست چهل و پنج هزار تن از يهوديان ايراني را به فلسطين اشغالي انتقال دهد.

 

بر اساس اسناد موجود در آرشيو وزارت امور خارجه و سازمان اسناد ملي، در سال 1346 هـ ش در اسرائيل متجاوز از هشتاد هزار کليمي ايراني زندگي ميکردند اما اغلب آنها فقير و تهيدست بوده و در ميان آنها بهطور نمونه حتي يک کليمي ثروتمنده هم نميتوان يافت زيرا ثروتمنئدان ايراني اين اقليت مذهبي، به هيچوجه حاضر نيستند ايران را ترک کنند و در محلي زندگي کنند که حساب و کتابي در کار آن نيست!! آنها ترجيح دادهاند در ايران بمانند و يا به کشورهاي اروپايي و آمريکا مهاجرت کنند. در فلسطين اشغالي کليميهاي ايراني نيز مثل ساير يهوديان مشرق زمين و آفريقايي به مشاغل مهم راه نيافتهاند.

 

6- سازمان پيشاهنگي يهود «خلوتص » اين تشکل کاملاً وابسته به آژانس يهود در ايران بود. بر اساس گزارشهاي «ساواک» رؤسا و مسئولان خلوتص ايران معمولاً توسط رژيم صهيونيستي انتخاب و از فلسطين اشغالي به ايران اعزام ميشدند... آموزش نظامي و تربيت سازماني و گروهي يهوديان از جمله آموزشهاي اعضاي اين سازمان بوده است.

 

7- انجمن کليميان تهران: از جمله اهداف تأسيس اين انجمن سازماندهي امور اجتماعي، فرهنگي و ديني يهوديان ايران با مرکزيت تهران بود.جمعآوري اعانه براي رژيم صهيونيستي و تلاش براي انتقال يهوديان ايراني به فلسطين اشغالي، بخشي از فعاليتهاي مستمر اين انجمن بوده است. رهبران انجمن که از يهوديان منتفذ و سرمايهدار بودند، با رژيم پهلوي و ارکان آن، يوندهاي همهجانبه و وسيعي داشتند

8- صندوق ملي يهود: اين صندوق وابسته به سازمان جهاني صهيونيسم بوده و بر اساس مصوبات کنگرههاي سازمان جهاني صهينونيسم اين صندوق جمعآوري اعانات و کمکهاي مالي يهوديان نقاط مختلف جهان را بهعهده داشت. بر اساس اسناد ساواک اين مؤسسه مالي، اقدام به جمعآوري اعانات از کليميان ايراني براي رژيم صيهونيستي، مينموده است... و القانيان معدوم، در رديف اول کمککنندگان به رژيم اسرائيل بهشمار ميرفت...

 

9- سازمان بانوان هاتف : مؤسسه فرهنگي زنان يهود ايراني بوده و درباره وابستگي آن به ديگر سازمانهاي يهودي موجود در ايران ديدگاههاي متفاوتي وجود دارد. برخي از اسناد، اين سازمان را وابسته به انجمن کليميان تهران ميدانند. هدف اوليه جمعآوري اعانات براي کمک به مستمندان يهودي ايراني و کمک به اسرائيل بوده است.

 

10 - سازمان جوانان يهود: اين سازمان فعاليت خود را در سال 1334 هـ ش آغاز کرد و پيوندهاي تنگاتنگ با آژانس يهود و آمريکن جونيت داشته است.

 

11 - سازمان دانشجويان يهود ايران: بر اساس اسناد اين سازمان، در مهرماه سال 1339 اولين «جلسه علمي دانشجويان يهودي» تشکيل گرديده است.

 

12 - کانون فرهنگي کوروش کبير: اين سازمان به هدف آشنا ساختن جامعه يهود ايران با فرهنگ يهودي و ايجاد محيط مناسب براي فعاليتهاي هنري و فرهنگي و اجتماعي تأسيس شده است. اين مؤسسه در نيمه دهه سي(هجري شمسي) تأسيس شده است.

 

13- کانون خيرخواه: اين سازمان خيريه در سال 1322 هـ ش به ابتکار دکتر روحالله سپير تأسيس و در سال 1324 به ثبت رسيد. اين کانون داراي بيمارستان موقوفه بهنام دکتر سپير است.

 

14 - انجمن اتفاق: اين تشکيلات که به کلوپ عراقيها نيز معروف است، داراي دبستان و دبيرستان مخصوص يهوديان عراقي مقيم ايران بوده است. رهبران اين انجمن از صهيونيستهاي عراق بودند که در ايران، طبق معمول سازمانهاي يهودي فعاليتهاي مرموزانهاي داشتهاند.

 

15- گروه مکبيت: يک سازمان صهيونيستي ديگر که در ايران فعاليت داشته و با ارتش رژيم صهيونيستي روابط خاصي داشته است. از جمله اهداف تأسيس اين گروه جمعآوري اعانه براي ارتش صهيونيستها و ترغيب جوانان يهودي ايراني براي کمک و حمايت از رژيم صهيونيستي بوده است.

 

16- باشگاه وايزمن: اين باشگاه که بهعنوان يک انجمن فرهنگي ميان يهود ايران به فعاليت مشغول بود ضمن آموزش فرهنگ و زبان عبري و تبليغ آموزههاي توراتي، به تشويق جوانان براي اعزام به فلسطين اشغالي نيز مبادرت ميورزيد.

 

صهيونيست و بهائيت؛ زمينههاي نزديکي دو رژيم

 

17 کانون کرمل: اين سازمان ويژه جوانان يهود ايران بوده و در سال 1344 هـ ش تأسيس شده است. بر اساس اساسنامه اين کانون، هدف از تشکيل آن هدايت افکار؟! جوانان يهود ايران بوده است. و در زمينه آموزشي، فرهنگي، ورزشي و هنري فعاليت داشته است.

 

18- انجمن پزشکي يهود ايران: اين «انجمن علمي» درسال 1336 هـ ش فعاليت خود را در ايران آغاز و علني نمود... و پزشکان يهودي ايراني، اعضاء اصلي اين انجمن بودند.




مناسبت بهائيت و صهيونيسم

اهتمام حزب سياسي بهائيگري به اسرائيل و صهيونيسم، تا حدي است که «شوقي رباني»! سومين سرکرده اين حزب يکي از مهمترين مسئوليتهاي شوراي بينالمللي بهائيان را رابطه با دولت اسرائيل اعلام ميکند. شوقي افندي در طرح ده سالهاش، حمايت از دولت اسرائيل را بر همه دولتهاي جهان ترجيح ميدهد. و به بهائيها دستور مي دهد که به تشکيل محافل روحاني و ملي بر مبناي قوانين و مقررات دولت اسرائيل اقدام کنند.. . اين حمايتهاي همهجانبه از دولت اسرائيل و در همتنيدگي مناسبات بهائيت و صهيونيستها، باعث شد که دولت غاصب اسرائيل، بهائيت را بهعنوان يک «دين جهاني»! قلمداد و در رديف اسلام، مسيحيت و يهوديت قرار دهد. دولت صهيونيستي به بهائيها اجازه ساخت نخستين مرکز بزرگ بهائيان را بهنام « مشرق الاذکار»! در فلسطين اشغالي ميدهد. بهائيها با خريد قطعه زميني به مساحت سيوشش هزارمتر مربع واقع در جبل کرمل، توانستند مرکز «مشرق الاذکار» و قبر بهاءالله و سيد عليمحمد باب و برخي از رهبران خود(عباس افندي و شوقي افندي) را در آنجا بسازند و البته مراکز و عوائد موقوفات اين فرقه، جنبه جهانگردي و مالي براي رژيم صيهونيستي دارد. بهطور کلي ميتوان گفت که در سراسر جهان محافل بهائيت بهمثابه يک حزب صهيونيستي عمل ميکنند و اتحاد بهائيها و صهيونيستها در ايران دوران شاهنشاهي دليل اين مدعاست.

زمينهها، انگيزهها و عوامل برقراري روابط ميان دو رژي

در سالهاي نخست پس از جنگ جهاني دوم و درگيري اعراب و نيروهاي اشغالگر، رژيم صهيونيستي توانسته بود موجوديت خود را با حمايتهاي غرب بهويژه آمريکا تثبيت نمايد. حمايتهاي مالي و اعتباري سرمايهداران آمريکايي به اسرائيل، اين رژيم را در قبال مشکلات اقتصادي و اجتماعي، تقويت کرد. ولي اشاره کرديم که تنگتر شدن حلقه محاصره اقتصادي و نظامي اعراب، امنيت رژيم صيونيستي را شديداً تحت مخاطره قرار ميدهد. نخستين تلاش اسرائيل براي خروج از انزواي منطقهاي، ايجاد روابط با کشورهاي غيرعرب خاورميانه همچون ترکيه و ايران، با موفقيت روبهرو شد، ولي تحولات ايران و قضيه ملي شدن نفت و قطع روابط ايران با رژيم صهيونيستي و انگلستان، در گسترش مناسبات ميان رژيم شاه و رژيم صهيونيستي وقفهاي ايجاد نمود.

کودتاي ننگين در 28 مرداد 1332 و سرکوب نيروهاي ملي و مذهبي، تقريباً همزمان با سرنگوني ملک فاروق، شاه مصر و به قدرت رسيدن «افسران آزاد» و قرار گرفتن رهبري هدايت راديکاليزم اعراب در دست مصر بود. اين تحولات در خاورميانه بستري براي همگرايي سياست خارجي شاه و رژيم صهيونيستي بهوجود آورد!

از جمله عوامل برقراري روابط ميان دو رژيم عبارتست از:

1- وابستگي دو کشور به اردوگاه غرب، بهويژه آمريکا و انگليس.

2- تيرگي روابط دو کشور با شوروي سابق که منبع تهديدي براي ايران بود.

3- مقابله با راديکاليزم عرب به رهبري ناصر؟...، دو کشور نسبت به تحرکات مليگرايي عربي در منطقه احساس خطر و تهديد ميکردند.

4- بنا بر انگيزههاي مناسبات دوجانبه دو رژيم، رژيم صهيونيستي در پي اجراي طرح راهبردي پيراموني بود و تلاش داشت براي شکست حلقه محاصره متحدان نيرومند در همسايگي اعراب پيدا کند.

شاه ايران نيز در پي تبيين سياست «ناسيوناليزم مثبت» خود!، در عرصه سياست خارجي ايران بود. شوروي و راديکاليزم عرب کانونهاي تهديد براي امنيت دو کشور بهشمار ميرفتند، لذا اين عوامل در تقويت انگيزههاي روابط دوجانبه کمکهاي شاياني نمودند. سياست بهاصطلاح آزادي مذهبي! و حفظ منافع ملي دو رکن اساسي سياست «ناسيوناليزم مثبت شاه» بود که برقراري روابط با رژيم صهيونيستي را تجويز ميکرد.

5- زمينههاي همکاري مشترک: بهنظر سران دو رژيم، ايران و اسرائيل از توان بالقوهاي براي همکاريهاي مشترک در زمينه اقتصادي، کشاورزي، آموزشي، فرهنگي، فناوري، انرژي، نظامي و اطلاعاتي و امنيتي برخوردار بودند، لذا برقراري روابط ديپلماتيک ميان دو کشور ولو بهصورت غيررسمي و دو فاکتور، نخستين گام در جهت تحقق اين همکاريها بهشمار ميرفت.

مناسبات سياسي ميان دو رژيم

... روابط ايران و رژيم صهيونيستي در دوران پهلوي دوم از تأسيس دولت صهيونيستي در 1327 هـ ش تا پيروزي انقلاب اسلامي ايران در بهمن 1357 هـ ش شاهد فراز و نشيبهايي بوده و از مراحل مختلفي گذشته است.

سياست ايران در قبال مسئله فلسطين پيش از تصويب طرح تقسيم:

سياست خارجي ايران در ازاي تحولات فلسطين پس از پايان جنگ جهاني دوم، بر مبناي حفظ تماميت ارضي اين سرزمين بهعنوان بخش تفکيکناپذيري از سرزمينهاي اسلامي استوار بوده است. گر چه ايران بهعنوان يکي از اعضاي فعال اقليت کميته تحقيق سازمان ملل خود مختاري يهوديان را در قسمتهايي از سرزمين فلسطين در چارچوب طرح برقراري يک نظام فدراليته با اعراب پذيرفت، اما با طرح تقسيم بهعنوان راهحل نهايي و قضيه فلسطين موافقت ننمود. البته اخبار و گزارشهاي مربوط به فلسطين در داخل ايران بازتابهاي شديدي داشته و جامعه مسلمانان ايران را تحريک و اجتماعات مذهبي را براي ابراز نارضايتي سازماندهي ميکرد. روحانيت و تشکلهاي مذهبي با قدرت تمام، خواستار همراهي دولت ايران با کشورهاي عرب همسايه بهمنظور دفاع از فلسطين بودند و دولت «قوام» را زير فشار شديدي قرار داده بودند تا آمادگي خود را به همکاري با کشورهاي عربي بهمنظور رهايي فلسطين از اسارت صهيونيستها اعلام نمايد.

صدور قطعنامه شماره 181 مجمع عمومي سازمان ملل مورخ 18 آذر 1326 هـ ش / 29 نوامبر 1947 م، در خصوص تقسيم فلسطين با تظاهرات و اجتماعات مردم ايران همراه گرديد، حوزههاي علميه جهان تشيع در ايران و عراق، جامعه مذهبي را رهبري و هدايت ميکردند. در ايران آيتالله سيد ابوالقاسم کاشاني نقش مؤثري در اين زمينه داشت. و بيانيه مورخ 11/10/1326 هـ ش ايشان، انعکاس وسيعي در ايران و دنياي اسلام داشته است. مرحوم آيتالله کاشاني در اين بيانيه پيشبيني نمود که «تشکيل دولت يهودي در آتيه کانون مفاسد بزرگ براي مسلمين خاورميانه و بلکه تمام دنيا خواهد بود و زبان آنها تنها متوجه اعراب فلسطين نميگردد.» ايشان تقسيم فلسطين توسط سازمان ملل را «ظلم فاحش» ناميد... علاوه بر اين، آيتالله کاشاني در پي سخنرانيها و اعلاميههاي بعدي از افتتاح شماره حسابي خبر داد که بهمنظور جمعآوري کمکهاي مردم براي تهيه اسلحه و لباس براي مجاهدان فلسطين اختصاص يافته بود.

موضوع مخالفت علما با طرح تقسيم فلسطين در جامعه ملل شايد به واقع گام اوليه مقابله علماي جهان اسلام و عرب بود و در واقع پرچمدار اين حرکت روحانيت شيعه ايران و عراق بوده است. علمايي چون: هبهالدين شهرستاني، سيد محمدمهدي صدر، سيد محمدمهدي اصفهاني و سيد محمدمهدي خراساني که از علماي ايراني ساکن بغداد و کاظمين و شيخ راضي آلياسين که از علماي شيعه عراق است با شرکت يوسف عطامفتي اهل سنت در بغداد و حبيب العبيدي مفتي موصل، تلگرافي به مضمون ذيل به جامعه ملل و وزارت خارجه انگليس مخابره نمودهاند: «اين جانبان که نمايندگان روحاني مذاهب اسلامي هستيم، از قرار کميسيون سلطنتي راجع به تقسيم فلسطين که يک کشور اسلامي و عربي عزيزي است، اظهار عدم رضايت نموده و نسبت به آن اعتراض و آن را ضربتي به قلب اسلام و عرب ميدانيم.»

در 25 ارديبهشت 1327 هـ ش / 15 مه 1948 م، با خروج نيروهاي استعمارگر انگليس از فلسطين، دولت رژيم صهيونيستي اعلاميه استقلال خود را منتشر ساخت. اخبار ناگوار واصله از فلسطين شور و هيجان فوقالعاده در جامعه اسلامي ايران بهوجود آورد. احساسات ضداسرائيلي و هيجانات مذهبي براي دفاع از مردم فلسطين بهطور روزافزون در حال گسترش بود و تظاهرات اعتراضآميز توسط مرحوم آيتالله کاشاني و فدائيان اسلام هدايت ميشدند.

نقش روحانيت در مبارزه ضدصهيونيستي مردم ايران

در روز جمعه 31 ارديبهشت 1327 هـ ش مرحوم آيتالله کاشاني ضمن ايراد خطابهاي در مسجد سلطاني، مردم را به حمايت جاني و مالي از مسلمانان فلسطين فراخواند و در پايان مراسم قطعنامهاي در شش ماده عليه دولت صهيونيستي صادر شد. در اين قطعنامه مردم از دولت و مجلس خواسته بودند که از مساعدت و همکاري با مسلمانان در قضيه فلسطين کوتاهي نکند و از اقامت يهودياني که از ممالک عرب به ايران آمدهاند، جلوگيري بهعمل آيد و در خاتمه به آن دسته از يهوديان داخلي که در تقويت مالي يهوديان اسرائيلي تلاش ميکردند، هشدار داده شده بود که از مجازات شديد مصون نخواهند بود.

حضرت آيتالله العظمي بروجردي با انتشار بيانيهاي ضمن اظهار تأسف از اعمال يهوديان در فلسطين خواستار اجتماع و وحدت صفوف مسلمانان ايران و ساير ممالک در مقابل يهود شد. اما رژيم شاه عليرغم احساسات ضداسرائيلي مردم تسهيلات فراواني در اختيار صهيونيستها و آژانس يهوديان قرار داد تا يهوديان فراري از کشورهاي عربي را از طريق ايران و ترکيه به فلسطين اشغالي منتقل سازند. که عاملي براي تقويت نظامي و اقتصادي اسرائيل بهحساب ميآمد... تظاهرات و افزايش هيجانات ملي نقش اصلي در استعفاي دولت حکيمي داشت. با تشکيل دولت هژير مبارزات ضدصهيونيستي ملت ايران ابعاد تازهاي بر خود گرفت. فدائيان اسلام بهرهبري شهيد نواب صفوي نقش موازي در اين مبارزات داشت. جمعيت فدائيان اسلام با انتشار بيانيهاي دولت را مخاطب قرار داد:

«هوالعزيز، نصر منالله و فتح قريب

خونهاي پاک فدائيان رشيد اسلام در حمايت برادران مسلمان فلسطين ميجوشد. پنج هزار از فدائيان رشيد اسلام عازم کمک به برادران مسلمان فلسطيني هستند و با کمال شتاب از دولت ايران اجازه حرکت سريع به سوي فلسطين را دارند و منتظر پاسخ سريع دولت ميباشند.» از طرف فدائيان اسلام، سيد مجتبي نواب صفوي شدت مخالفت مردم با نخستوزيري هژير موجب شد که دولت وي بيش از پنج ماه دوام نياورد!

ادامه دارد.